Toon

Wat me het meest bijgebleven is in het overzicht van 50 jaar Televisiejournaal hoe de toon van de presentatie in een continue ontwikkeling lijkt te zijn. Waar het begon als het Polygoon-journaal uit de bioscoop (dat inderdaad één van de grote inspiratiebronnen uit de begintijd bleek te zijn, en niet de buitenlandse journaals die al jaren liepen) met die 'tweede wereldoorlogstoon', bleek ook de jaren 70, 80 en 90 de voorleestoon voortdurend ontspannener en minder formeel te worden. Hoe zou dat nou komen? Het is zeker niet zo dat we ons in een ontspannener en minder dreigend tijdsgewricht bevinden, toch? De omwenteling is duidelijk eind jaren zestig, toen we dachten dat de wereld anders werd (ik was klein genoeg om er van onder de indruk te zijn), toen de toon van het 'ministerie van propaganda' langzaam verdween. Het is opvallend dat de nieuwe losheid minder zelfvertrouwen maar meer eerlijkheid uitstraalt; dat kan en zal natuurlijk volledig inbeelding zijn, maar ik heb het gevoel dat hoe meer we voorgelogen werden, hoe 'officiëler' het toontje diende te zijn. Ook in het huidige bestand van correspondenten zittten verschillen, waar de jongeren al min of meer normaal praten, en Eddo Rosenthal zich nog stevig in de jaren 80 bevindt, met steigende en dalende lijnen die in elk van zijn reportages exact hetzelfde lopen.

Het evangelie van Judas

Niet dat religie een groot gedeelte van mijn gedachten uitmaakt, maar het leek me hier nuttig om even vast te stellen dat hetgeen in het pas opgeduikelde evangelie van Judas naar buiten kwam, dat de heer hem dankbaar was voor het hem verlossen van het vleselijke lichaam, erg consistent is met de etymologie van het woord lichaam, dat namelijk terug te voeren is tot het woord 'vleesjurk'. Het 'lich' gedeelte heeft te maken met 'lijk' en chaam waarschijnlijk met jurk of gewaad.

we dienen de regels

Ik heb me altijd afgevraagd wat er voor nodig zou zijn om me aan de kant van Hirsi Ali te laten komen, maar nu hebben ze het voor elkaar ... er is weinig kleinzieligers voor te stellen dan de vvd-paleiscoup die dit voor elkaar gebracht heeft. Ze had het zelf al weinig verhuld over een samenzwering van 'hogere heren' en ik denk dat ze gelijk heeft. De snelheid waarmee iedereen haar nu laat vallen is uiterst bedenkelijk.

Gesetz zu Verhuetung erbkranken Nachwuchsen

De Rotterdamse wethouder van den Anker wil gedwongen abortus "uit de taboesfeer halen." Dit heeft, in haar eigen woorden, betrekking op gedwongen abortering van Antilliaanse en Arubaanse meisjes. Het goede nieuws voor haar is dat dit al eens uit de taboesfeer is geweest, namelijk in het Derde Rijk, een duizendjarig rijk (1933-1945) waarin haar politieke voorouders ook andere minder gelukkige acties ondernamen. Het goede nieuws voor ons is dat Leefbaar Rotterdam nu in hoog tempo het ware gezicht laat zien. Ironisch genoeg is nu het hele Amerikaanse right-wing, fundamentalistisch christelijk blog-contingent over Nederland heengevallen om te laten zien wat die moderne, socialistische aanpak als consequentie heeft. "Enlighthened Europe: Netherlands ponders forced abortion of Blacks" heeft JackLewis.net op 22 februari "Antilleans and Arubans would be the Black natives of the Lesser Antilles Islands and Aruba, Caribbean Islands settled by escaped slaves, now Dutch colonies. Netherlands is the "Progressive Utopia" where prostitution is legal and those annoying old folks are euthanized at the whim of doctors or relatives. Now they are considering forcing Blacks to have abortions. Netherlands, of course, would be the picture of where the Democrat party want to take the US."

Wat in Rotterdam gaande is, is een gevaarlijke aanfluiting. Het, eindelijk, handhaven van de openbare orde wordt gedaan met een expliciete koppeling aan een xenofobe en racistische agenda. Net zo schuldig als de huidige generatie racisten is de vorige generatie die niet werkte aan handhaving van deze openbare orde. Wij moeten de orde wel handhaven; ik zou wensen dat de Arubaanse of Antilliaanse overheden naar de rechter stappen vanwege dit misbruik van het recht op meningsuiting door deze Rotterdamse wethouder. En ik zou wensen dat ze veroordeeld werd.

Epileren

Ik probeer al een paar weken mijn entry over 'het verplichte gebruik van de Nederlandse taal' uit te stellen, in de hoop dat ik er enig begrip voor kan krijgen en sommige woorden kan vermijden in de bespreking ervan, maar het mag niet baten. Mijn initiele reactie was dat ik de afgelopen weken geen Nederlands gesproken heb op straat; het is niet veel mensen opgevallen. Er zijn een paar zaken duidelijk:

1) Dit is niet specifiek gericht tegen het gebruik van onverstaanbaar Rotterdams dialect of Fries op straat, maar bedoeld tegen Arabisch, Berber, Papiamento en Sranan Tongo. En als zodanig te vervolgen, en ik hoop van ganser harte dat iemand met meer tijd dan ik dat eens doet.

2) Hoe dit verenigbaar is met het liberaal gedachtengoed mag Joost weten. Ik hoop dat de echte liberalen deze schandelijke sujetten binnekort eens uit de partij schoppen.

3) Ik voel me aangesproken want ik spreek normaliter al voornamelijk Papiamento en Engels op straat, als ik tenminste niet in het uitsluitende gezelschap van Nederlanders ben, wat niet vaak voortkomt. Ik hoef dit als Nederlander niet te dulden; ik spreek wat ik wil op straat, en dat is omdat ik uit Amsterdam kom als ik toevallig Nederlands spreek met veel Jiddische woorden. Of zou de regel niet voor Nederlanders gelden: in dat geval hoeven we niet veel moeite te doen om racisme te bewijzen. Ik win de rechtszaak in beide gevallen.

4) Hoe halen ze het in hun domme, xenofobe hoofden? Het kan bijna niet anders dan dat dit gedrag slechts voor de bühne is, want iedereen weet dat dit legaal niet haalbaar is in Nederland, zoals de andere oliedomme, racistische uitbarstingen en 'totaalcontroles' die we over ons heen moeten laten gaan.

Ik kan niet anders dan opnieuw voor te stellen dat Verdonk c.s. hun stukken eens hardop voor de spiegel voorlezen, daarbij de woorden 'buitenlanders' 'allochtonen' vervangen door 'Joden', zodat ze een beter beeld van zichzelf en hun gedrag krijgen als ze het snorretje langzaam in hun gedachten zien verschijnen.

Spelling

De idee van een officiële spelling an sich is achterhaald. Ik begrijp dan ook de opstand niet helemaal: die legitimeert de wijziging juist. Niet in opstand komen maar de betere spelling gebruiken, dat zou pas helpen. Als de spellingscommissie zou geloven in haar eigen uiting dat een taal een organisch geheel is dat zich autonoom ontwikkelt, zou ze de regels afschaffen. Het is niet bewezen dat regels tot een betere communicatie leiden. Sommige talen hebben verschillende, in verschillende wetten vastgelegde spellingen, zoals het Engels. Dit leidde tot color en colour, organization en organisation, center en centre. Niemand heeft hier problemen mee; belangrijker is het om het verschil tussen fag en fag te weten.

Het Papiamento heeft twee verschillende officiële spellingen, voor een taal die door 2 a 3 honderdduizend mensen gesproken wordt. Curaçao heeft besloten tot een jaren zeventig-achtige fonetische spelling, waarover ik wat bevooroordeeld ben als Arubaan-by-marriage. Het is bijvoorbeeld voor mensen van het eiland Curaçao niet mogelijk de naam van hun eiland goed te spellen (je zegt Korsou dus de naam is zo, alleen dan weet niemand buiten de Antillen waar je het over hebt). Ook spelt men Erko voor Airco. Ik kan Arubaans Papiamento gemakkelijk lezen; de kranten van Curaçao kan ik echter pas lezen als ik ze harop voorlees en dan naar mezelf luister.

Vroeger was ik ook voor de nieuwe spelling, en vooral woorden op -ische hebben altijd een wat duitse indruk gemaakt en toen ik 14 was heb ik een tijd -iese geschreven (ik was ook tegen auto's omdat die slecht zijn voor het milieu). Met dat soort goede bedoelingen doe je alleen jezelf tekort. Ik begrijp nu dat het historische woordbeeld erg belangrijk is; het is wat me in staat stelt snel te lezen. De circuits in de hersenen die het geluid sampelen en in betekenis omzetten worden waarschijnlijk bij het lezen minder gebruikt dan de proponenten van spellingsmodernisering denken. In dit licht is de vernieuwing van De Vries en Te Winkel een misvatting. Het verlies van verbuigingen en vervoegingen hoeft niet gepaard te gaan met een verandering van de spelling. Als wij niet meer "ener" en "der" en "des" schrijven, schrijven we dat niet meer, het is geen reden om de spelling van andere woorden te wijzigen. Het maakte het lezen van vooroorlogsche couranten een stuk lastiger.

Mijn voorstel is dus het volgende: iedereen probeert zo coherent mogelijk te spellen, en de schrijvende media hebben een bijzondere verantwoordelijkheid op dit gebied. We moeten minder moeilijk doen met het door elkaar gebruiken van verschillende talen, dus een paar engelse woorden in een zin of een paar zinnen in half- engels, half-nederlands in een artikel kunnen geen probleem zijn, dit is zoals de meeste mensen toch al praten overdag. De jeugd praat al half txt. Spelling: het is elitair, schaf het af. We hebben jullie niet nodig.

Een laatste gedachte: de spelling is een emotionele zaak, zoals door iedereen tot vervelens toe gemeld. De spelling is ook vervat in een wet. Deze wet gaat niet gehandhaafd worden, zoals in Turkije, waar Koerden, als ze per ongeluk of expres een W of een Q gebruiken zoals in hun eigen taal, een boete equivalent aan EUR 300,- krijgen. Dit overigens waarschijnlijk niet uit redenen van taalzuiverheid, maar om redenen van discriminatie. De spellingswet ondergraaft als zodanig dus het respect voor wetgeving.

Zorgen

Wanneer moet je beginnen met je zorgen te maken? Is dat als al het europese dataverkeer wordt opgeslagen, maar niet illegaal maar door een besluit van het parlement? Is dat als ministers tegen het parlement mogen liegen en er niets gebeurd, of als er posters met meningen van burgers over politici worden weggehaald, compleet met blauwe ogen en onnodig geweld. Is dat wanneer buitenlandse geheime diensten burgers ontvoeren met medeweten van tegen ons liegende regeringen? Of is dat de week dat vier verschillende mensen je waarschuwen om niet zo openhartig te zijn op je weblog?

In de VS heeft de Stasi al gewonnen. Dubbeljoe neemt de verantwoordelijkheid, en we zijn uitgepraat. Voor de goede orde: Peter R. de Vries vs de AIVD. Met geheime diensten weet je nooit wat het spel is. Was dit een actie om Peter te kunnen aanklagen voordat zijn politieke plannen begonnen? Ik dacht dat vrijheid van de pers inhield dat officiele geheimhlouding niet geldt, het journalistieke doel is hoger; hier blijkbaar niet. Wat ik eigenaardig vindt is dat behalve Peter R, ook Pim (zijn nagedachtenis) er hier niet beter uitkwam - een andere bedreiging van de gezeten partijen - de bazen van de AIVD. Het verhaal dat de diskettes 2 jaar stillagen is onwaarschijnlijk, zeker na Tonino. Het verhaal dat de files unencrypted op diskettes terecht konden komen lijkt me nog minder waarschijnlijk; met werkende procedures van interne auditing op binnenlandse zaken zou dit een tikkende bom zijn voor de betrokken agent, die er achteraangegaan zou zijn.

En eens te meer is het zo dat bij geheime diensten als de RID en de AIVD de kans op incompetentie versus opzet anders ligt dan in het normale leven: men heeft er belang bij incompetent te lijken. Het ongunstige geval voor minister Remkes is nu dat hij, om niet onbetrouwbaar te lijken, incompetentie moet bewijzen.

Wanneer moet je je zorgen maken? Als een minister evident zijn macht misbruikt via een "koninklijk" besluit, en dan door de pers tot politicus van het jaar wordt gekozen? Welnee, als ik me zorgen maakte zou ik naar goede raad luisteren en niet meer bloggen.

Verelendung

Het probleem met fundamentalisme is dat de fundamentalisten gemiddeld niet fundamentalistisch genoeg zijn. Het opperwezen wordt een grote rol toegedicht, maar men is ervan te overtuigen dat als men de penicillinekuur niet afmaakt, de bacteriën versterkt uit de strijd komen; een regelrecht 'survival of the fittest'-principe. Op de Veluwe is er een harde kern die geen injecties wil; goed. Heel naar voor de kindertjes, dat wel, en een minpuntje op het gebied van naastenliefde. Hun Saoedische medefundamentalisten zijn dezelfde mening toegedaan, maar laten wel hun eigen nieren spoelen als ze zich weer slechter voelen. Misschien wordt het tijd voor de ware fundamentalist om iets te ondertekenen dat men niet geholpen wil worden met enige middel dat door wetenschap of evolutieleer tot stand is gekomen. Het wordt een wipeout voor de biblebelt en sommige stukjes midden-oosten. Het is beter en de overblijvers zullen, deo volente, hun dwaalleer afzweren.

Intermissie

Alle aandacht voor het spirituele, intellectuele en kunstzinnige ten spijt, is het lichaam nog steeds een machine waarin alles goed moet gaan volgens een proces waarvan het niet bijzonder zinvol is om het ontwerp of ontstaan te noemen omdat er veel is dat we niet weten en meer is dat we niet kunnen weten. Geluk is om daar korte perioden geen last van te hebben; geconfronteerd worden met ziekte en sterfelijkheid drijft de één tot religie en de ander tot depressie. En is er verschil? Sartre had wel een bepaald punt toen hij zei dat we hier ongevraagd arriveren en met wat geluk een aantal gezonde jaren hebben.

Het leven vraagt om verzoening met rampspoed als ziekte en dood, in ieder geval zorgen de voorkomens in onze omgeving, zowel dichtbij als verder af, voor een lichte schaamte over de 'problemen' waar we onszelf de laatste tijd mee bezighielden, zoals een minder glamoureuze werkomgeving dan tevoren (tijdelijk ook) en het verlies van het voorrecht om duur minder dan drie meter van het werk te parkeren; en wat veel werk, dat in geen enkele omstandigheid anders dan als een zegening uitgelegd kan worden.

Ongemerkt gezond, druk zijn en doorzeuren is het mooiste dat er is. En de liefde, vooral als ze langdurig en stabiel is en het object ervan begeerlijk en onverwacht blijft.

Solidariteit

Als een van de voorbeelden hoe men het tegenovergestelde van de intentie realiseert is Gdansk te noemen. Zoveel jaar geleden dat Solidarnosc werd opgericht, het communisme is weg en het werk ook (hoewel het socialisme genoemd werd en het communisme nog niet bereikt was volgens de communisten). Sterker nog, degenen die toen werk hadden stappen nu in hun auto's, geen Polski Fiat meer, en komen de boel hier schilderen. Als het kapitalisme ongestoord zijn werk kan doen, harmoniseren en stabiliseren de prijzen zich binnen enige jaren. De beloning voor de arbeid is hier dan wel een stuk lager, en dat zal het moment zijn dat ook de Nederlander zich af gaat vragen of het goed was wat Solidariteit vermocht. Ik voorspel bijzonder weinig solidariteit met de Polen bij degenen wiens banen weg zijn.

Dit kan natuurlijk wel wat genuanceerd worden. Economie is geen zero-sum proces, en de welvaart die ergens meer is, hoeft niet ten koste te gaan van de welvaart ergens anders. Maar probeer dat uit te leggen aan de schilder of IT'er die zijn werk door iemand anders goedkoper gedaan wordt. Het pijnlijke is dat niemand er wat aan heeft als de werkloosheidsuitkeringen op hetzelfde peil blijven; dan betalen de Polen de premies voor de Nederlanders die op hun luie reet liggen. Ik voorspel dat ze liever zwart blijven werken, en dat wij ze liever zwart blijven betalen.

Van die redenering uit is het een vergissing geweest om de grenzen te openen. Laat me dat uitleggen. Als we er van uit gaan dat er twee soorten buitenlanders werk doen dat Nederlanders niet kunnen of willen, zijn dat de groep van expats die hooggekwalificeerd werk doen, zoals bijvoorbeeld business analyst of data modeller. Die zijn erg welkom en krijgen werkvergunningen, en betalen belasting. De andere groep is laaggeschoold en plukt bollen of doet klusjes, en betaalt over het algemeen geen belasting, want komt zomaar de grens over, of op een toeristenvisum. Als de grenzen binnen Europa niet open zouden zijn gesteld, hadden we de laatste groep kunnen overtuigen om belasting te betalen door ze in ruil daarvoor vrij en gemakkelijk reizen van en naar de thuisbasis te beloven. Dit gaat nu niet meer, want het is zogenaamd goed voor de economie om de grenzen open te laten. Lang leve de solidariteit, maar met wie ook alweer?

Vertrouwen

Goed, de rechter heeft er zich ook over uitgesproken, en de vrijheid van meningsuiting blijft voorlopig nog gehandhaafd. Het verwijderen der spandoeken is dus ten onrechte geweest en dat is precies wat iedereen verwachtte. Is dit nu een welbewuste aanval op de vrije expressie geweest? Is dit Cohen die zich ervoor schaamt dat Verdonk opdraait voor het uitvoeren van door hemzelf geformuleerd beleid? Denkt men dat we er echt in het algemeen zullen intrappen als kleine beschadigingen in een ruit als voorwendsel worden ingezet voor het opzetten van de muilkorf?

Aan de andere kant is er nog steeds geen uitslag van het onderzoek over het door Verdonk meermalen verkeerd voorlichten van de tweede kamer. Stel je voor dat ik een fiets steel. Omdat het uitkomt en ik beschuldigd word, stel ik voor om het onderzoek na mijn pensionering te doen. Dus we doen nu niets. Omdat de eigenaar boos is, en ik de fiets in de gracht heb gegooid, en een andere heb gestolen - ik verklaar dat hij adequaat op slot stond en er dus geen sprake van diefstal kan zijn -, leg ik hem een spreekverbod op - dat is ongeveer de redenering van Cohen en Verdonk. In bijna de woorden van Nout Wellink: ik heb nog nooit zo'n geen vertrouwen in de overheid gehad. Ben benieuwd wat die van plan is.

Dutch Type

Het boek waar ik de afgelopen tijd met het meeste plezier in heb zitten lezen is "Dutch Type" van Jan Middendorp. Als je van letters houdt zoals ik, is het een doorlopend feest. Ik heb me nooit gerealiseerd dat Nederland een buitenproportioneel aandeel heeft van 's werelds beste type designers en typografen, en hoeveel van de beroemde letters in bekende logo's van Nederlandse ontwerpers zijn. Het boek is prachtig uitgevoerd en concentreert zich op de belangrijke ontwerpers door de eeuwen heen, in perioden die ruwweg zijn opgedeeld in historisch, de tijd van het metaalzetten en het digitale tijdperk. Het wees me er op dat ook deze pagina's eens opnieuw moeten worden bekeken, want hoewel dit lettertype er op de Mac mooi en leesbaar uitziet, zag ik laatst dat op de nieuwere Internet Explorers onder Windows het niet "je van het" meer is.

Arah

Ik heb erg moeite met het weg laten halen van spandoeken door de politie. Deze spandoeken waren gericht tegen minister Verdonk; een onwaarheid, een zogenaamd 'schot op het raam' van de werkkamer van deze minister werd als excuus gebruikt. Dit is niet in overeenkomst met de vrijheid van meningsuiting in een democratie. Mensen moeten vrij zijn Verdonk 'minister van deportaties en vreemdelingenhaat' te noemen, ten eerste omdat de europese wetgeving zojuist heeft bevestigd dat bestuurders tegen een stootje moeten kunnen wat dit soort uitingen betreft, en ten tweede omdat het waar is.

In Suriname is Robert Arah begraven, die niets fout deed behalve dat hij bestond en zich in Nederland bevond in het huidige tijdsgewricht, terwijl hij de foute keuze qua nationaliteit heeft gemaakt bij de gedwongen onafhankelijkheid van Suriname in 1975, toen hij waarschijnlijk een jaar of zes was. De overheid staat burgers van andere landen overigens wel toe om een dubbele nationaliteit te hebben.

Ook de funeste legitimatieplicht is hier schuldig: Arah stond op de Dam toen hij zich niet kon legitimeren. Nog niet zo lang geleden mochten agenten niet zomaar iedereen zonder reden naar papieren vragen. Door deze schandelijke totalitaire maatregel, gecombineerd met de onrechtvaardige behandeling van mensen uit de ex-kolonie Suriname, en aangevuld met de schrikbarende incompetentie van uitzend-bewakers, is hij bij de brand in het concentratiekamp op Schiphol om het leven gekomen. Verdonk noemt dit 'adequaat.' Ik schaam me voor deze regering en voor het gedrag van deze mevrouw Verdonk. Ik begrijp ook niet dat, gezien het feit dat zij de kamer al enkele malen verkeerd heeft ingelicht, zij nog steeds op die plek zit.

Persoonlijke beledigingen aan het adres van mevrouw Verdonk, hoezeer verdiend ook, vergelijkingen met totalitaire regimes en geweld zijn hier niet de oplossing; het forceren van vervroegde verkiezingen wellicht wel. We zullen wel moeten vechten voor het recht van mensen om spandoeken op te hangen, en niet op straat zomaar naar identificatie gevraagd te worden. Ik ben er van overtuigd dat de meerderheid van de Nederlanders dit ook vindt.

Broke-broke

In de categorie 'eigenaardige censuur-verschijnselen' blijken de censors van Kanye West nu een spastische stotter te prefereren boven het laten horen van het woord waarmee ze hun product verkopen: "I ain't saying she a Golddigger, she ain't messing with no broke-broke ...". De realiteit is dat de kinderen de plaatjes kopen omdat ze een identiteit bieden die ze elders niet geboden wordt; ik stel voor dat we het bijbehorende woord de-taboe-iseren, vooral als het zelfrefererend is. Goed nummer trouwens - fantastische clip van Hype W. Ik vraag me af wanneer de eerste generatie geboren wordt die voornamelijk spreekt in weggelaten woorden.

Griep

Herstarten is wonderbaarlijk moeilijk, zeker als het 'werk'project in aflevermodus is. Dit keer was het ook weer een weekje afwezigheid met slechte connectivity dat me de das omdeed; maar de voornaamste oorzaak is de totale absorptie met andere zaken, die ook gedurende 'vrije tijd' (nou daar is een anachronistisch concept) de meeste cycles opeisen. En wat is er te melden over de buitenwereld? Is het ook iemand anders opgevallen dat de vogelgriep alweer uitbreekt bij het plannen van invasies in het midden oosten? Ik neem aan dat de voornaamste oorzaak van de verspreiding naar andere landen het onderzoeken van dode volgels is; als je dat in de periode daarvoor niet doet, wordt de kans van ontdekking van de verspreiding aanmerkelijk groter.

Dongeschool

In dit drie-reunieën-jaar was de beurt nu aan de lagere school. Om te beginnen was in de loop der geschiedenis het gebouw verhuisd naar de overkant van het schoolplein, en de reunie werd dus voor de meeste deelnemers gehouden in het verkeerde gebouw. Ten tweede waren er geen meisjes uit mijn jaar, wat helaas een constante factor in bijna alle reünieën was. Desondanks was het gezellig, en ook degene die je vroeger nooit sprak blijkt een boel herinneringen met je te delen. Ik weet nu eindelijk waarom het uitging met mijn eerste vriendinnetje, want ik heb met mijn rivaal gesproken. Hij had een propje op haar tafel gegooid met daarin het officiële verzoek, en toen was het gedaan. Ik ben er nu, vijf en dertig jaar later, achtergekomen.

Vienna

Vers terug uit Wenen, voordracht ging goed alhoewel ik blij was dat ik op dinsdag stond gepland zodat ik maandag wat kon integreren in de Oostenrijkse cultuur van speeches afleveren. Wenen zelf was fantastisch en we hebben een paar dagen mooi weer gehad, en ook een paar dagen regen, maar zijn daardoor eindelijk een keer in het Albetina en Leopold- museum geweest. Het kantoor waar ik vergaderde bleek in het oude atelier van Egon Schiele te zijn gevestigd; veel kantoren in Wenen zijn trouwens in oude, hoge huizen gevestigd. Het Mozarthuis wordt gerenoveerd in anticipatie op zijn jaar, in 2006. Hij gaat er qua leefomstandigheden trouwens zoveel jaar na zijn verscheiden behoorlijk op vooruit.

Hiatus

Deze korte hiatus was onvermijdelijk omdat ik het, hoe saai ook, druk had. En eigenlijk nog steeds. Morgen gaan we naar Wenen waar ik een voordracht ga houden; ik moet de slides nog samenstellen uit het groeiende pak dat ik voor deze gelegenheden achter de hand hand heb.

Natuurlijk had ik hier de afgelopen tijd moeten melden hoe het loopje in het nieuwste Missy Elliot -nummer lijkt op Hey Boy Hey Girl van the Chemical Brothers uit 1999; hoe ik bij dat nummer dacht dat er weer iets zou gebeuren in de muziek (zoals ik eerder dacht bij Rise van Sly & the Family Stone, Word Up van Cameo en laatstgenoemd Chemical Brothers nummer; het lijken toch geisoleerde incidenten bij nader inzien; vooral de soortgenoten van de Chemische Broers bakken er weinig van - hun eigen nieuwste belooft veel maar ik weet wel beter - zelfs als ringtone hoorde ik hem laatst).

Ook had ik natuurlijk moeten melden hoe de plannen van Rita ("Hurricane") Verdonk doorgaan met gedecimeerd te worden door mensen die de wet wel kunnen lezen - en ik me nog steeds afvraag of het voorstellen om de wet te overtreden, door bijvoorbeeld Antilliaanse Nederlanders te gaan discrimineren, niet gewoon strafbaar blijkt te zijn en ze wat tijd in het cachot kan doorbrengen om tot rust te komen ("uit te woeden").

Misschien volgende week meer berichten uit de relatief grootste hoofdstad in Europa.

Bridgewater

Gisteren op de ring rond Antwerpen was het zo donker en zo nat, dat ik een paar keer groot licht en de navigator nodig had om te zien waar de weg liep. We konden nog ontsnappen voordat de tunnels werden afgesloten, maar een pretje was het niet. In de FNAC een paar CD's meegenomen, waaronder Dee Dee Bridgewater, die een magnifieke versie van Leo Ferré's "Avec le temps" zingt, en Anggun, waar ik nooit van had gehoord maar die aardige Franse pop maakt. De nieuwe CD van Lara Fabian is ook de moeite waard, maar het duurt waarschijnlijk wat langer voordat ik er in kom.

De grote vergissing was Robert Palmer's posthume verzamelaar; ik zweer dat ik zag dat "Every Kind of People" en "You overwhelm me" er op stonden, maar toen ik thuis kwam was dat laatste nummer verdwenen. Rond 1978-1979 draaide ik Robert soms regelmatig grijs, maar er zijn maar een paar hoogtepunten: de trompetsolo in "Every Kind of People" en het stringarrangement van "You overwhelm me" door Gene Page. ("Give me an Inch" staat er wel op - dat lijkt me niet te veel). Verder "Can we still be friends" (van Todd Rundgren) en "Remember to remember" (ook van clues): op de verzamelaar wordt het laatstgenoemde nummer in een afschrikwekkende Power Center uitvoering vermorzeld door Tony Thompson en de mindere helft van Duran Duran. De originele uitvoering, waarschijnlijk net als Voices van Hall en Oates qua productie er beïnvloed door "Is she really going out with him" van Joe Jackson, laat zien wat voor mooi geluid je kunt maken met gitaar, bas en piano.

Weg met allochtoon

Zo, dat is de laatste keer dat ik het woord gebruikt heb. Niet dat het veel zal helpen, maar het woord hoort wel afgeschaft te worden. Vooral omdat het voor veel mensen de politiek correcte manier was om te discrimineren. Het grootste probleem, zoals Spong terecht zei, is dat nergens gedefinieerd is vanaf wanneer het binnenkomen van Nederland telt. In ons geval, was de vader van mijn overgrootvader afkomstig uit het toenmalige Oost-Pruisen, het huidige Litouwen. Als we verder terug gaan, is er niemand autochtoon. Dat woord hoort dan natuurlijk ook afgeschaft te worden.